Αυτός ο οδηγός αφορά την αναζήτηση εργασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Είναι η ερώτηση που σχεδόν όλοι φοβούνται — και ακριβώς αυτός ο φόβος είναι το πρόβλημα. Το «Ποιο είναι το μεγαλύτερο αδύνατο σημείο σας;» μοιάζει με παγίδα, κι έτσι οι υποψήφιοι είτε καταφεύγουν σε μια γυαλισμένη μη-απάντηση όπως «Δουλεύω πάρα πολύ» είτε παγώνουν και παραδέχονται κάτι που τους βγάζει αθόρυβα από το παιχνίδι. Και τα δύο μπορούν να αποφευχθούν.

Τα καλά νέα είναι ότι πρόκειται για μία από τις πιο προβλέψιμες ερωτήσεις σε οποιαδήποτε συνέντευξη — πράγμα που σημαίνει ότι είναι και μία από τις πιο εύκολες στην προετοιμασία. Οι καλές απαντήσεις στο «ποια είναι τα αδύνατα σημεία σας» δεν είναι εξομολογήσεις ούτε έξυπνα τεχνάσματα αποφυγής. Είναι σύντομες, ειλικρινείς και σχεδιασμένες να δείξουν ένα συγκεκριμένο πράγμα που ο συνεντευξιαστής θέλει να ακούσει. Αν θέλετε πρώτα τη γενική εικόνα, ο κεντρικός μας οδηγός για τις ερωτήσεις και απαντήσεις συνέντευξης καλύπτει πού εντάσσεται αυτή η ερώτηση ανάμεσα στις υπόλοιπες.

Τι πραγματικά εξετάζει η ερώτηση

Οι συνεντευξιαστές δεν ρωτάνε για τις αδυναμίες σας επειδή θέλουν μια λίστα με τα ελαττώματά σας. Εξετάζουν την αυτογνωσία και την ειλικρίνεια: μπορείτε να κοιτάξετε τον εαυτό σας καθαρά και θα πείτε την αλήθεια ακόμα κι όταν η αλήθεια είναι δύσκολη. Το ελάττωμα που θα κατονομάσετε μετράει πολύ λιγότερο από τον τρόπο που το χειρίζεστε.

Αυτή η αλλαγή οπτικής αλλάζει τα πάντα στην προετοιμασία σας. Δεν ψάχνετε μια αδυναμία αρκετά αβλαβή ώστε να την παραδεχτείτε. Δείχνετε ότι γνωρίζετε πού βρίσκονται τα όριά σας και ότι κάνετε κάτι γι' αυτά. Ένας υποψήφιος που λέει «Δυσκολεύομαι με την ανάθεση αρμοδιοτήτων, και να τι ρουτίνα έχω δημιουργήσει για να το αντιμετωπίσω» φαίνεται πιο κατάλληλος για πρόσληψη από κάποιον που επιμένει ότι δεν έχει πραγματικές αδυναμίες — γιατί η πρώτη απάντηση αποδεικνύει ακριβώς την ωριμότητα που αναζητά η ερώτηση.

Δύο λάθη που περνούν απαρατήρητα σας χάνουν πόντους πριν καν φτάσετε στο παράδειγμά σας. Το πρώτο είναι η «σεμνή καύχηση» — το μεταμφιεσμένο προσόν, όπως «Νοιάζομαι υπερβολικά» ή «Είμαι τελειομανής» — κάτι που οι συνεντευξιαστές ακούν συνεχώς και το εκλαμβάνουν ως αποφυγή. Το δεύτερο είναι η αποκλειστική αδυναμία: μια αδυναμία που χτυπά στον πυρήνα της θέσης, όπως να παραδεχτείτε ότι δυσκολεύεστε με τις προθεσμίες ενώ κάνετε αίτηση για ρόλο project manager. Αποφύγετε και τα δύο, και είστε ήδη στα μισά του δρόμου για μια σωστή απάντηση.

Πώς να δομήσετε μια καλή απάντηση σε τρία μέρη

Κάθε δυνατή απάντηση σε αυτή την ερώτηση ακολουθεί την ίδια απλή δομή. Κατονομάστε την αδυναμία ξεκάθαρα, δείξτε ότι έχετε δει πώς σας κόστισε κάτι, και στη συνέχεια περιγράψτε τι συγκεκριμένο κάνετε για να τη διαχειριστείτε. Ονομασία, κόστος, δράση. Κρατήστε τα πάντα σε περίπου 45 δευτερόλεπτα, γιατί όσο περισσότερο μιλάτε για μια αδυναμία, τόσο μεγαλύτερη γίνεται στο μυαλό όλων.

Το βήμα της δράσης είναι εκεί που οι περισσότερες απαντήσεις καταρρέουν. Το «Δουλεύω πάνω σ' αυτό» δεν είναι δράση — είναι υπόσχεση. Μια πραγματική δράση είναι συγκεκριμένη και ήδη σε εξέλιξη: μια συνήθεια που έχετε ξεκινήσει, ένα εργαλείο που χρησιμοποιείτε πλέον, ένα σημείο ελέγχου που έχετε προσθέσει στην εβδομάδα σας. Η λύση πρέπει να είναι ελαφρώς μικρότερη από την αδυναμία — αυτό σηματοδοτεί ότι το πρόβλημα είναι γνήσιο αλλά διαχειρίσιμο, χωρίς να ανησυχεί τον συνεντευξιαστή.

Χωρίς δομή

«Νομίζω ότι η μεγαλύτερη αδυναμία μου είναι ότι είμαι αρκετά τελειομανής. Μου αρέσει πολύ να γίνονται τα πράγματα σωστά και μερικές φορές αφιερώνω υπερβολικά πολύ χρόνο σε αυτά, αλλά δουλεύω πάνω σε αυτό.»

Γιατί δεν πείθει: η τελειομανία είναι η πιο κλισέ απάντηση, δεν αναφέρεται κάποιο συγκεκριμένο κόστος και το «δουλεύω πάνω σε αυτό» είναι υπόσχεση κι όχι συνήθεια. Ο συνεντευκτής δεν μαθαίνει τίποτα που μπορεί να πιστέψει.

Χτισμένο πάνω στο μοντέλο: ονομασία, κόστος, δράση

«Η ανάθεση εργασιών δεν μου βγαίνει φυσικά. Στην αρχή, ως επικεφαλής ομάδας, κρατούσα τα πάντα στα χέρια μου· ένα τρίμηνο εξουθενώθηκα και μια προθεσμία χάθηκε εξαιτίας αυτού (ονομασία και κόστος). Πλέον ορίζω υπεύθυνους στην εκκίνηση κάθε έργου και ελέγχω μόνο κατ' εξαίρεση, αντί να ξανακάνω τη δουλειά μόνος μου (δράση). Η ομάδα παραδίδει πιο γρήγορα κι εγώ έχω ξανά τα βράδια μου.»

Γιατί λειτουργεί: μια πραγματική, πιστευτή αδυναμία, ένα ειλικρινές κόστος και μια συγκεκριμένη ρουτίνα που ήδη εφαρμόζεται.

Παρατηρήστε ότι η δεύτερη απάντηση αφιερώνει μόλις μία πρόταση στο ελάττωμα και το υπόλοιπο σε αυτό που άλλαξε. Αυτή η αναλογία είναι ολόκληρη η τεχνική. Η αδυναμία ανοίγει την απάντηση· η αντίδρασή σας σε αυτή είναι ό,τι θυμάται ο συνεντευκτής.

Ποιες αδυναμίες λειτουργούν καλύτερα σε μια συνέντευξη

Η καλύτερη αδυναμία για μια συνέντευξη είναι αυτή που ισχύει πραγματικά για εσάς, βρίσκεται μακριά από τις βασικές απαιτήσεις του ρόλου και συνοδεύεται από μια πραγματική λύση. Δεν υπάρχει καθολικά «ασφαλής» απάντηση, γιατί μια αδυναμία που είναι αβλαβής σε μια θέση μπορεί να αποκλείει σε κάποια άλλη. Το άγχος στις παρουσιάσεις είναι αποδεκτό για έναν αναλυτή back-office, αλλά πρόβλημα για έναν επικεφαλής πωλήσεων. Αντιπαραβάλλετε πάντα την αδυναμία που επιλέξατε με την περιγραφή της θέσης πριν καταλήξετε σε αυτήν.

Υποδείγματα απαντήσεων που μπορείτε να προσαρμόσετε

Ακολουθούν αρκετές ειλικρινείς υποδειγματικές απαντήσεις για συνηθισμένες αδυναμίες χαμηλού ρίσκου. Δανειστείτε τη δομή, όχι τις λέξεις, και αντικαταστήστε το ελάττωμα με κάτι που πραγματικά σας αντιπροσωπεύει. Μια απάντηση που δεν σας ταιριάζει θα ακουστεί αποστηθισμένη μόλις ακολουθήσει η πρώτη διευκρινιστική ερώτηση.

Δυσκολία στην ανάθεση εργασιών

«Το ένστικτό μου είναι να αναλαμβάνω υπερβολικά πολλά μόνος μου. Ως επικεφαλής ομάδας, ξαναέγραφα τη δουλειά των άλλων αντί να τους καθοδηγώ, κάτι που δημιουργούσε συμφόρηση — και μια φορά χάθηκε ένα παραδοτέο. Τώρα ορίζω σαφείς υπεύθυνους στην εκκίνηση και ελέγχω μόνο τα σημεία που ενέχουν πραγματικό ρίσκο. Η δουλειά εξακολουθεί να πληροί τα πρότυπα και η ομάδα έχει αναπτυχθεί μέσα σε αυτόν τον χώρο.»

Άγχος στις παρουσιάσεις μπροστά σε κοινό

«Αγχώνομαι όταν παρουσιάζω σε μεγάλα ακροατήρια. Για ένα διάστημα το απέφευγα, μέχρι που κατάλαβα ότι αυτό περιόριζε τα έργα που μπορούσα να αναλάβω. Άρχισα να προσφέρομαι εθελοντικά για τα εσωτερικά μας demo και πλέον γράφω λέξη προς λέξη τα πρώτα δύο λεπτά, κάτι που με ηρεμεί αρκετά ώστε να μιλήσω ελεύθερα στη συνέχεια. Δεν είναι πια αυτό που με τρομάζει κάθε Παρασκευή.»

Τάση να λέω «ναι» πολύ εύκολα

«Έχω τη συνήθεια να λέω ναι σε αιτήματα πριν ελέγξω τον πραγματικό μου φόρτο εργασίας, κάτι που μια φορά με άφησε υπερφορτωμένο λίγο πριν από ένα λανσάρισμα. Πλέον κρατάω μια ορατή λίστα με τις τρέχουσες προτεραιότητές μου και ζητάω μια μέρα για να απαντήσω σε οτιδήποτε δεν είναι επείγον. Αυτό έχει κάνει τις δεσμεύσεις μου πιο αξιόπιστες, κάτι που οι συνάδελφοι εμπιστεύονται περισσότερο από ένα βιαστικό ναι.»

Ανυπομονησία με τις αργές λεπτομέρειες

«Κινούμαι γρήγορα και παλιότερα προσπερνούσα τις λεπτομέρειες, με αποτέλεσμα κάποια λάθη να γλιστρούσαν σε αναφορές. Πρόσθεσα ένα συνειδητό τελικό πέρασμα σε ό,τι φεύγει προς πελάτη και συνεργάζομαι με έναν συνάδελφο που δίνει βάρος στη λεπτομέρεια για τα κρίσιμα έγγραφα. Η ταχύτητα παραμένει, αλλά τα λάθη όχι.»

Κάθε μία από αυτές τις απαντήσεις αφιερώνει μια γραμμή στο ελάττωμα και το υπόλοιπο στον τρόπο αντιμετώπισής του. Αν έχετε κάνει αίτηση για συγκεκριμένο ρόλο, το πιο χρήσιμο υλικό για αυτές τις απαντήσεις είναι η δική σας πορεία, γιατί κάθε αδυναμία αποκτά μεγαλύτερη αξιοπιστία όταν η λύση συνδέεται με κάτι πραγματικό που έχετε κάνει. Ένα δυνατό βιογραφικό το κάνει εύκολο: δείτε πώς να γράψετε ένα βιογραφικό που δίνει στις απαντήσεις σας κάτι συγκεκριμένο να στηριχτούν.

Οι απαντήσεις που πρέπει να αποφύγετε

Ορισμένες απαντήσεις αποτυγχάνουν ανεξάρτητα από το πόσο καλά τις παρουσιάζετε. Αποφύγετε τη μεταμφιεσμένη αρετή, γιατί το «δουλεύω υπερβολικά σκληρά» και το «είμαι υπερβολικά τελειομανής» ακούγονται τόσο συχνά που δείχνουν ότι δεν είστε ειλικρινείς. Μην αναφέρετε κάτι που αφορά τον πυρήνα της θέσης, καθώς μια αδυναμία σε βασική δεξιότητα δίνει στον συνεντευκτή έτοιμο λόγο να σας απορρίψει. Και ποτέ μην ισχυριστείτε ότι δεν έχετε καμία αδυναμία — αυτό δείχνει είτε έλλειψη αυτογνωσίας είτε έλλειψη ειλικρίνειας.

Ακόμη μία απάντηση που πρέπει να βγει από το ρεπερτόριό σας: η αστεία αδυναμία. Το «σοκολάτα» ή το «είμαι εθισμένος στον καφέ» σπαταλάει τη μοναδική στιγμή που ο συνεντευκτής έχει αφιερώσει για να ελέγξει την αυτογνωσία σας. Αντιμετωπίστε την ερώτηση ως την πραγματική ευκαιρία που είναι — ένα μικρό, ειλικρινές, καλά διαχειρισμένο ελάττωμα θα σας ωφελήσει πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε έξυπνη ατάκα.

Συχνές Ερωτήσεις

Ποιες είναι καλές απαντήσεις στο «ποια είναι η αδυναμία σας»;

Μια καλή απάντηση αναφέρει μια πραγματική αδυναμία που δεν σας αποκλείει από τη θέση, δείχνει ότι έχετε παρατηρήσει πώς επηρεάζει τη δουλειά σας και καταλήγει στο συγκεκριμένο μέτρο που παίρνετε για να τη διαχειριστείτε. Κρατήστε τη γύρω στα 45 δευτερόλεπτα. Η δομή μετράει περισσότερο από το συγκεκριμένο ελάττωμα, γιατί ο συνεντευκτής αξιολογεί την αυτογνωσία σας, δεν συλλέγει εξομολογήσεις.

Ποια είναι η καλύτερη αδυναμία για να πω σε μια συνέντευξη;

Δεν υπάρχει μία μοναδική «καλύτερη» αδυναμία, γιατί η σωστή εξαρτάται από τη θέση. Η ιδανική αδυναμία για μια συνέντευξη είναι μια γνήσια που βρίσκεται μακριά από τον πυρήνα του ρόλου, συνοδευόμενη από στοιχεία ότι ήδη εργάζεστε πάνω σε αυτήν. Επιλέξτε κάτι αληθινό που ο συνεντευκτής μπορεί να πιστέψει, όχι ένα γυαλισμένο κλισέ όπως η τελειομανία που έχει ακούσει εκατοντάδες φορές.

Πρέπει να πω ότι δεν έχω αδυναμίες;

Όχι. Το να ισχυριστείτε ότι δεν έχετε αδυναμίες εκλαμβάνεται είτε ως έλλειψη αυτογνωσίας είτε ως αποφυγή — και τα δύο σας κοστίζουν στο ακριβές σημείο που η ερώτηση σχεδιάστηκε να αξιολογήσει. Οι συνεντευκτές περιμένουν μια ειλικρινή απάντηση. Ένας υποψήφιος που μπορεί να περιγράψει ένα ελάττωμα και τι κάνει γι' αυτό σχεδόν πάντα βαθμολογείται υψηλότερα από κάποιον που αποφεύγει να απαντήσει.

Είναι κακό να πω ότι η αδυναμία μου είναι η τελειομανία;

Η τελειομανία είναι η πιο κλισέ απάντηση, οπότε από μόνη της ακούγεται σαν τέχνασμα που μεταμφιέζει ένα προτέρημα σε ελάττωμα. Αν πραγματικά ισχύει για εσάς, μπορεί να λειτουργήσει — αλλά μόνο αν αναφέρετε ένα συγκεκριμένο κόστος που σας έχει προκαλέσει και μια πραγματική αλλαγή που έχετε κάνει. Χωρίς αυτή τη λεπτομέρεια, προτιμήστε μια διαφορετική, πιο πειστική αδυναμία.

Συμπέρασμα: εξασκηθείτε σε αυτό που φοβάστε περισσότερο

Οι καλές απαντήσεις στην ερώτηση «ποιες είναι οι αδυναμίες σας» είναι ειλικρινείς, σύντομες και δομημένες πάνω στο τρίπτυχο ονομασία, κόστος, ενέργεια — με το βάρος στο τι κάνετε πλέον γι' αυτό. Επιλέξτε ένα πραγματικό ελάττωμα που δεν αφορά τον πυρήνα της θέσης, συνδέστε το με μια διόρθωση που ήδη εφαρμόζετε και πείτε το δυνατά μέχρι να ακούγεται φυσικό και όχι αποστηθισμένο. Για τις ερωτήσεις πριν και μετά από αυτήν, επιστρέψτε στον οδηγό ερωτήσεων και απαντήσεων συνέντευξης.

Θέλετε να δείτε πώς ακούγεται η απάντησή σας;

Το TalentAid προσφέρει προσομοίωση συνέντευξης βασισμένη στην πραγματική περιγραφή της θέσης και το βιογραφικό σας, ώστε να εξασκηθείτε σε αυτή την ερώτηση - και σε όσες τη συνοδεύουν - πριν μετρήσουν στα αλήθεια.

Ξεκινήστε δωρεάν και δοκιμάστε την απάντησή σας